تاثیر گناه بر عالم هستی

تاثیرامور کائنات بر یکدیگر

خسوف و کسوف دو پدیده طبیعی از پدیده های آشنای آسمان است که در فارسی از آن به ماه گرفتگی و خورشید گرفتگی یاد می شود . مسیر گردش ما و زمین به گونه ای است که هر از گاهی یکی در برابر دیگر قرار می گیرد و اجازه نمی دهد که خورشید به دیگری برسد. بدین ترتیب کسوف و خسوف رخ می نماید که برای برخی ها نیز بسیار جالب و جذاب و دیدنی است و با دوربین ها و تلسکوپ هایشان این پدیده طبیعی را رصد می کنند. با این همه هیچ کس نمی تواند منکر تاثیرات منفی این پدیده های آسمانی در زندگی زمین و زمینی ها باشد و تاثیرات آن بر هر چیزی به روشنی دیده می شود و بر عالم آن مخفی نمی ماند.

اگر ما هستی را یک کلی طبیعی همانند یک فرد انسانی بدانیم باید گفت که هر چیزی اگر در جایی از این فرد از موی سرش تا ناخن انگشتش اتفاق بیفتد ، تاثیری در کلیت این تن خواهد داشت. از این رو می تواند رابطه معنا داری میان افتادن پر کاهی در ته چاهی و حرکت آن تا آسمان ها و کهکشان ها یافت. با این تفاوت که هر چه ، آن چیز از نظر جایگاه و ولایت قوی تر باشد تاثیرش نیز قوی تر و کلان تر خواهد بود . علامه طباطبایی بر این باور است که حرکت چیزی  در طبیعت حتی حرکت پری در در چاهی را نمی توان بی تاثیر در دیگر و امور کائنات دید. از نظر ایشان کلام خداوند در آیه 96 سوره اعراف که می فرماید: و اگر مردم آبادی ها ایمان آورده و به تقوا گرایند به یقین برکاتی از آسمان و زمین بر ایشان می گشاییم ؛ این معنا را اثبات می کند .

نقش تقوا و گناه در هستی

به نظر علامه از این آیه شریفه استفاده می شود که تقوا در جلب خیرات و نزول برکات اثر دارد ؛ چنان که گناهان نیز در رفع و منع آن تاثیر گذار می باشد. بنابراین کار نیک و تقوا آدمیان و ایمانشان در جلب خیرات خورشید و ماه تاثیر می گذارد. همانطور که گناه ایشان نیز در کسوف خورشید و خسوف ماه اثر دارد.

علمای نجوم نوشته اند که خسوف و ماه گرفتگی تا سه ماه در موجوداتی از قبیل گیاهان و جانداران اثر بد و نامطلوب به جا می گذارد و به حال آنها ضرر دارد . چه رسد به گرفتگی خورشید با آن همه فوایدی که نور خورشید برای  موجودات دارد.

در برخی از روایات وارد شده که یکی از علل خشکسالی و بلایای طبیعی چون زلزله را می بایست در ترک زکات جست و جو کرد هر یک از گناهان آثار ویژه و پیامدهای خاصی را به جا می گذارد . همان گونه که گناهان با هم تفاوت دارند آثار هر یک نیز متفاوت است از این رو حضرت امیرامومنان علی (ع) در دعای کمیل می فرماید : خدوندا گناهانی را که پرده ها را می درد بر من بخش؛ خدایا گناهانی را که عذاب ها را نازل می کند بر من بیامرز.