عصر آخر الزمان

‌به گزارش فارس، به نقل از هفته‌نامه "امريکن‌فري‌پرس "، هفتم ژوئن سال جاري ميلادي "هلن توماس " خبرنگار 89 ساله و با سابقه کاخ سفيد به دليل انتقاد از اسرائيل، از کار برکنار شد.
بر اساس اين گزارش، دعوتنامه سخنراني وي در يکي از دبيرستان‌هاي ايالت "مريلند " لغو شد و مسئولين مدرسه گفتند که ايميلي براي آن‌ها ارسال شده و به آن‌ها گوشزد شده است که اظهارات توماس به عنوان سخنران مهمان "بيجا " و نامناسب بوده است.
اين گزارش مي‌افزايد: در عرض چند ساعت روزنامه "هرست " اعلام کرد که وي "بازنشسته " شده است. در همين حال کاخ سفيد و بخش رسانه‌اي آن نيز توماس را تقبيح کردند. اين در حالي است که تمامي اين اقدامات به خاطر يک اظهارنظر توماس بود که رسانه‌ها آن را اينگونه منعکس کردند: "به اسرائيلي‌ها بگوئيد که از فلسطين بيرون بروند. فلسطينيان مورد اشغالگري قرار گرفته‌اند و اين مکان، سرزمين‌ آن‌ها است و خانه اسرائيلي‌ها يعني آلمان، لهستان و يا آمريکا نيست. "
امريکن‌فري‌پرس با اشاره به سوابق حرفه‌اي توماس مي‌نويسد: او بيش از 50 سال در کاخ سفيد کار مي‌کرد و همواره سوالات او از دولت، چالشي و مفيد بوده‌اند.
در حقيقت به همين خاطر است که بسياري از شخصيت‌ها و سازمان‌هاي حاضر در واشنگتن از جمله لابي صهيونيست‌ها و نومحافظه‌کاران به دليل سوالات توماس از اشغالگري فلسطين به دست رژيم صهيونيستي، از او نفرت دارند.
از سوي ديگر توماس در اواخر ماه مي، سوالي در مورد اقدامات نظامي آمريکا در افغانستان و عراق را از اوباما پرسيد که موجب ناراحتي و دردسر رئيس‌جمهور آمريکا شد. با اين حال حتي اين سوال هم موجب نشد تا خبرنگار با سابقه آمريکايي از کار برکنار شود.
اين گزارش در انتها مي‌نويسد: هلن توماس يکي از خبرنگاران محترم رسانه‌هاي آمريکايي بود که براي روزنامه هرست مقاله مي‌نويسد. او عضو هيئت رسانه‌اي کاخ سفيد بود و 57 سال به عنوان وابسته بين‌المللي "رسانه‌هاي متحد " فعاليت مي‌کرد.
توماس از زمان رئيس‌جمهور کندي تمامي دولت‌هاي آمريکا را تحت پوشش خبري قرار داد و با وجود اظهارات جنجال ‌برانگيزش، مشکلي براي او پيش نيامد تا آنکه انتقاد اخير او از رژيم‌صهيونيستي موجب شد تا او را وادار به استعفا کنند.

 

اظهارات توماس در آمریکا با واکنش تندی از طرف رسانه های حامی اسرائیل روبرو شده است. ۹ سازمان مختلف صهیونیستی برنامه سخنرانی هلن توماس را لغو کرده اند؛ برخی از روزنامه نگاران وابسته به اسرائیل هم که پیشتر با توماس همکاری می کردند اعلام کردند دیگر با وی کار نخواهند کرد.

بر خلاف در خواست های مطرح شده، برخی از مطبوعاتی که توماس به عنوان مقاله نویس در آنها فعالیت می کرد از حذف نام وی از فهرست همکاران خود خودداری کرده

اظهارات ضداسرائیلی خانم هلن توماس، خبرنگار کهنه کار آمریکایی، گروههای فشار صهیونیسم در آمریکا را به تکاپو انداخته است تا او را از کرده خود پشیمان کنند. گروههای فشار صهیونیسم در غرب و آمریکا در موارد مشابه، از تمامی اهرمهای خود استفاده کرده اند تا گویندگان واقعیتها در مورد صهیونیسم را از گفته خود پشیمان کنند. تنبیه افشاگران و انتقاد کنندگان از صهیونیسم در آمریکا، صورتهای گوناگونی دارد: قتل مشکوک و بدون سرنخ، تهدید جانی، زندان، لکه دار شدن حیثیت، از کار بی کار شدن، بایکوت، انزوا و به فراموشی رفتن و ترکیبهای گوناگونی از همه این صورتها. مگر اینکه فرد انتقادکننده رسما از کرده خود اظهار ندامت کند.

مارلون براندو، یکی از ستارگان مشهور و محبوب هالیوود بود. او در سال ۱۹۹۷ میلادی در مصاحبه ای که از طریق کانال سی ان ان پخش شد، اظهار داشت که «هالیوود مال یهودی هاست و توسط یهودی ها نیز اداره می شود.»
بعد از پخش مستقیم این مصاحبه، صهیونیست ها فحاشی خود را از طرق مختلف به مارلون براندو آغاز نمودند. حتی بعضی از خاخام های لوس آنجلس و نیز تروریستهای یهودی سازمان «جی.دی.ال»(1) وارد عمل شدند و به محل کار مارلین براندو رفته و انزجار خود را از او، با تکرار یاوه گوئیهایی که از طریق کانال های مختلف تلویزیونی نیز پخش گردید، ابراز داشتند.
این تبلیغات و تهدید بر علیه مارلین براندو ادامه داشت تا اینکه، سر دسته خاخام های لوس آنجلس اعلام نمود که مارلین براندو به دفتر کار من آمد و علنا گریه کرد و معذرت خواست و گفت که منظور بدی نداشته است و باید او را ببخشند!
این گفتار خاخام نیز از طریق رسانه های گروهی آمریکا پخش گردید. بعد از این گفتار سرکرده خاخامها، صهیونیستها بر سر جای خود نشستند و از یاوه گویی و تهدید بر علیه مارلین براندو دست برداشتند و الا این جریان می توانست تا مدتها ادامه داشته باشد!(2)

نمونه ای دیگر:
خانم شات (Schott) صاحب تیم بیس بال «سینسیناتی ردز» (Cincinnati Reds) در آمریکا است. او در سال 1997 میلادی گفت: «هیتلر، در اوایل، کارهای مثبت بسیاری نظیر جاده سازی و غیره انجام می داد، ولی بعدا خراب کرد.»
یهودیان بعد از پخش این مصاحبه، ناسزا گفتن و دشنام دادن به خانم شات را آغاز نمودند. بعد از مدت کوتاهی، با فعالیت پی در پی یهودیان، اعلام شد که خانم شات حتی نمی تواند در مسابقات حضور یابد، حتی مسابقات تیم خودش. برای مدتها این قضیه قسمتی از اخبار رسانه ها را به خود اختصاص داد، تا اینکه خانم شات حرف خود را پس گرفت و به گونه ای عذرخواهی نمود.(3)
از این نمونه ها فراوان است. یکی از نمونه های جدیدتر آن، «آریل توآف»، استاد یهودی، خاخام زاده و اسرائیلی دانشگاه «بار ایلان» است. او سه سال پیش کتابی نوشت و در آن از این واقعیت پرده برداشت که قتل کودکان غیریهودی و ریختن خود آنها در خمیر نان عید پسح یهودیان، در اروپای قرون وسطی، واقعیتی غیرقابل انکار است. توآف گفته بود «حتی اگر مرا به صلیب بکشند از گفتن حقیقت دست برنخواهم داشت» اما لابی هزار سر صهیونیسم، بلایی به سر او آورد که او حرف خود را پس گرفت و کتابش را از چرخه انتشار خارج کرد.(4) 
در چنین فضایی، قابل پیش بینی است که خانم هلن توماس، یا به زودی از گفته خود اظهار پشیمانی کند یا آن را مثلا شوخی و مزاح بیان کند و یا حیثیت و حرفه خبرنگاری خود را از دست بدهد.